Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

Prawo

administracyjne

Kategoria

wyrok

Klucze

definicje przedsiębiorstw, innowacyjność technologii, konkurs, kryteria formalne, naruszenie prawa, negatywna ocena projektu, ponowne rozpatrzenie, przejrzystość postępowania, reguły oceny projektów, wojewódzki sąd administracyjny, wyrok

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest oficjalnym dokumentem, w którym sąd wydaje swoje stanowisko w sprawie konkretnej kwestii administracyjnej. Wyrok ten zawiera uzasadnienie decyzji podejmowanej przez sąd oraz podstawy prawne, na których opiera się wydane orzeczenie. Jest to istotny dokument prawny, który ma kluczowe znaczenie dla stron postępowania administracyjnego.

II SA/Wa 1234/23

WYROK w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 24 maja 2024 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kowalska

Sędziowie WSA: Jan Nowak (spr.), Maria Wiśniewska

Protokolant: Piotr Zieliński

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2024 r. na rozprawie sprawy ze skargi Jana Brzechwy na informację Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. w Krakowie z dnia 15 marca 2024 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu:

1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. w Krakowie,

2) zasądza od Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. w Krakowie na rzecz skarżącego kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Anna Kowalska Jan Nowak Maria Wiśniewska

Uzasadnienie

Skarżący Jan Brzechwa złożył do Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. w Krakowie wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach konkursu „Innowacje dla przyszłości”.

Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. poinformowała na piśmie wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny formalnej i wskazała, że wniosek nie spełnia następujących kryteriów formalnych określonych w dokumentach programowych przedmiotowego konkursu, tj.:

1) kompletność wniosku,

2) zakwalifikowanie się w ramach danego działania i zgodności z programami operacyjnymi Wielkopolski,

3) określenie kategorii kosztów,

4) zgodność projektu z regulaminem konkursu i ogłoszeniem o konkursie.

Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia protestu. W proteście kwestionował zasadność postawionego przez Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. zarzutu dotyczącego braku innowacyjności technologii wskazanej w projekcie.

Pismem z dnia 2 kwietnia 2024 r. Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. poinformowała o negatywnym rozpatrzeniu protestu – wskazała brak spełnienia kryteriów: kompletność wniosku (wnioskodawca nie spełnia kryteriów przedsiębiorcy z sektora MŚP) oraz zgodność projektu z regulaminem konkursu i ogłoszeniem o konkursie. Uznano natomiast zasadność protestu w zakresie pozostałych kryteriów.

W konsekwencji wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację o negatywnej ocenie projektu, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu w części, w której rozpatrzono protest negatywnie z uwagi na brak spełnienia przez wnioskodawcę kryterium przedsiębiorcy z sektora MŚP, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. i o zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Z akt sprawy wynika, że skarżący, ubiegając się o dofinansowanie realizacji opisanego projektu, nie spełnił kryteriów: „kompletność wniosku” i „zgodność projektu z regulaminem konkursu i ogłoszeniem o konkursie”. Wobec braku spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów przedsiębiorcy z sektora MŚP wniosek nie został zakwalifikowany do dalszej oceny merytorycznej i strategicznej.

Sąd zauważa, że dofinansowanie w ramach badanego konkursu dotyczy wsparcia innowacyjnych projektów. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że posiada taki status w rozumieniu norm prawa polskiego i europejskiego, instytucje zaś – pośrednicząca i zarządzająca – dokonując oceny wniosku, muszą podjąć działania, aby ustalić, czy wnioskodawca rzeczywiście odpowiada definicji MŚP przedsiębiorstw (w rozpoznanej sprawie wnioskodawca w związku z ubieganiem się o przyznanie dofinansowania złożył oświadczenie, że należy do kategorii MŚP przedsiębiorstw).

Definicje przedsiębiorstw zostały zamieszczone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014) znajdującego bezpośrednie zastosowanie do oceny kwalifikowalności wniosków zgłoszonych w ramach konkursu. Według art. 2 pkt 1 wskazanego wyżej załącznika, za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Do tej kategorii zalicza się w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą. Artykuł 2 pkt 18 stanowi, że do kategorii „mikroprzedsiębiorstw” należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 10 osób i których roczny obrót nie przekracza 2 mln EUR.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1, w przypadku przedsiębiorstwa samodzielnego dane dotyczące liczby pracowników ustalane są wyłącznie na podstawie jego ksiąg rachunkowych. W przypadku przedsiębiorstwa mającego przedsiębiorstwo partnerskie lub przedsiębiorstwa powiązane dane – w tym dane dotyczące liczby pracowników – określa się na podstawie ksiąg rachunkowych i innych danych przedsiębiorstwa lub, jeżeli istnieje, skonsolidowanych danych przedsiębiorstwa lub skonsolidowanych danych innego przedsiębiorstwa, w którym ujęte jest dane przedsiębiorstwo.

Dla uznania, że dany przedsiębiorca (przedsiębiorstwo) należy do kategorii mikro, małych lub średnich przedsiębiorstw (MŚP), oprócz wymienionych kryteriów zatrudnienia oraz finansowego musi on także spełniać kryterium niezależności. Artykuł 3 – określający rodzaje przedsiębiorstw branych pod uwagę przy obliczaniu pułapu zatrudnienia i pułapu finansowego – stanowi w ust. 2, że „przedsiębiorstwo samodzielne” oznacza każde przedsiębiorstwo, które nie jest zakwalifikowane jako przedsiębiorstwo partnerskie ani jako przedsiębiorstwo powiązane.

Najważniejszym kryterium dla uznania, że w sprawie występuje powiązanie przedsiębiorstw, jest stwierdzenie, że przedsiębiorstwo jest kontrolowane przez inne przedsiębiorstwo bądź przedsiębiorstwa są kontrolowane przez te same osoby. To z kolei wiąże się z koniecznością zbadania struktury własności tych podmiotów gospodarczych.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można stwierdzić, że skarżący jako przedsiębiorca jest powiązany z innym przedsiębiorstwem.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 jako przedsiębiorstwa powiązane traktuje się również przedsiębiorstwo pozostające w jednym z wymienionych w ust. 3 związków z osobą fizyczną lub grupą osób fizycznych działających wspólnie. Działalność lub część działalności podmioty te musiałyby jednakże prowadzić na tym samym właściwym rynku lub rynkach pokrewnych.

W niniejszej sprawie Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. nie rozważyła, czy między skarżącym a innymi przedsiębiorstwami istnieje choć jeden związek z wymienionych w art. 3 ust. 3. W przypadku odpowiedzi pozytywnej organ musiałby także dowieść, że skarżący i wymienione inne podmioty prowadzą działalność lub część działalności na tym samym rynku właściwym lub rynkach pokrewnych. Ustaleń w tym zakresie Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. nie poczyniła. W konsekwencji, na podstawie zgromadzonych dowodów, nie można stwierdzić, że skarżący jest przedsiębiorcą powiązanym w rozumieniu art. 3 ust. 3.

W konsekwencji Sąd, rozpoznając niniejszą sprawę, stwierdził naruszenie art. 3 ust. 3 oraz naruszenie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, o której mowa w art. 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2023 poz. 1881).

Dokonując ponownej oceny wniosku skarżącego, Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. będzie zobowiązana do wnikliwego przeanalizowania wszystkich zgłoszonych przez wnioskodawcę argumentów z uwzględnieniem przedstawionej przez Sąd wykładni art. 3 ust. 3. Następnie, w zależności od wyników tej oceny, Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. podejmie dalsze czynności w sprawie. W przypadku stwierdzenia, że wniosek należy ocenić negatywnie, Innowacyjne Technologie Sp. z o.o. zobowiązana będzie do wyczerpującego odniesienia się do podniesionych przez spółkę argumentów.

Tak więc, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednocześnie przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Innowacyjne Technologie Sp. z o.o.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Anna Kowalska Jan Nowak Maria Wiśniewska

Podsumowując, Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest jednym z najważniejszych dokumentów w postępowaniu administracyjnym. Stanowi on decyzję sądu w konkretnej sprawie i zawiera uzasadnienie oraz podstawy prawne orzeczenia. Dla stron postępowania ma kluczowe znaczenie, gdyż wyrok ten staje się ostatecznym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej.